Doktor Bernie Singel opracował program terapeutyczny o nazwie Exceptional Cancer Patient, w ramach którego jego uczestnicy przechodzą przez serię terapii indywidualnych i grupowych zaprojektowanych tak, by wykorzystywać umysł jako narzędzie leczenia. Niestety, kiedy analizowano współczynniki przeżycia wśród pacjentów włączonych do Exeptional Cancer Patient Program i porównano je z tymi w grupie kontrolnej, nie znaleziono pomiędzy nimi różnic. To w żaden sposób nie umniejsza mojego podziwu i entuzjazmu dla wykorzystywania zdolności ludzkiego umysłu. Niemniej nie każdy pacjent chory na nowotwór może osiągnąć cel założony przez dr. Singela.

Inne techniki umysł-ciało - takie jak relaksacja, hipnoza (której zdolność do zmniejszania natężenia dolegliwości bólowych omówiono osobno w tym rozdziale), joga i medytacja - także nie wydają się mieć ewidentnego efektu leczniczego, chociaż dane, którymi dysponujemy, są zachęcające. W roku 2002 w podsumowaniu efektywności terapii umysł-ciało około połowa dobrej jakości badań klinicznych wykazała zwiększenie współczynników przeżycia chorych. Pozostałe 50% stwierdziło niewielki wpływ tych technik terapii na przeżycie bądź brak takiego wpływu. Terapie typu umysł-ciało są na tyle bezpieczne, że można ich spróbować.

Nawet jeśli techniki umysł-ciało nigdy nie udowodnią swojej skuteczności jako rzeczywiste terapie przeciwnowotworowe, to są one dobrym uzupełnieniem leczenia konwencjonalnego. W roku 2004 opublikowano w czasopiśmie Psychoneuroendocrinology wyniki badania, w którym chorzy z rozpoznaniem raka sutka i raka prostaty uczestniczyli w ośmiotygodniowym programie, na który składały się relaksacja, medytacja i joga. Po zakończeniu terapii zgłosili poprawę jakości snu, zmniejszenie napięcia emocjonalnego i polepszenie jakości życia.